De wetgevende macht op federaal niveau bestaat uit twee organen. Langs de ene kant hebben we het Fedraal Parlement (Kamer + Senaat) en de Koning.
De Kamer van Volksvertegenwoordigers telt 150 Volksvertegenwoordigers, die door het Belgische volk rechtstreeks gekozen verkozen worden. Het land wordt onderverdeeld in 11 kieskringen om deze 150 personen te kiezen.
| Partij | Zetels | Symbool |
|---|---|---|
| N-VA | 27 |  |
| PS | 26 |  |
| CD&V | 17 |  |
| MR | 15 |  |
| Open Vld | 13 |  |
| Sp.a | 13 |  |
| Vlaams Belang | 12 |  |
| cdH | 9 |  |
| Ecolo | 8 |  |
| Groen | 5 |  |
| FDF | 3 |  |
| MLD | 1 | |
| LDD | 1 |  |
| Totaal | 150 | |
Laatste update: 16 januari 2012
Op de website van de Kamer vind je de resultaten van de verkiezingen op 13 juni 2010.
Groen en Ecolo vormen 1 fractie en hebben dus 13 zetels.
Zie hieronder voor de taken van Kamer en Senaat.
Zaken waarvoor de Kamer alleen bevoegd is:
Voor andere zaken is de Senaat een bezinningskamer. Het uiteindelijke beslissingsrecht ligt bij de Kamer.
Er zijn 150 zetels te verdelen voor de Kamer. Om deze personen te verkiezen, is het land opgedeeld in 11 kieskringen die geheel samenvallen met de provinciegrenzen. Enkel Vlaams-Brabant is een uitzondering. Deze provincie valt uit elkaar in een kieskring Leuven en Brussel-Halle-Vilvoorde.
| Nr | Naam | Zetels |
|---|---|---|
| 1 | West-Vlaanderen | 16 |
| 2 | Oost-Vlaanderen | 20 |
| 3 | Antwerpen | 24 |
| 4 | Limburg | 12 |
| 5 | Brussel-Halle-Vilvoorde | 22 |
| 6 | Leuven | 7 |
| 7 | Waals-Brabant | 5 |
| 8 | Henegouwen | 19 |
| 9 | Namen | 6 |
| 10 | Luik | 15 |
| 11 | Luxemburg | 4 |
| Totaal | 150 | |
Het aantal zetels per kieskring staat in verhouding tot het bevolkingscijfer van de kieskring. Het bevolkingscijfer van elke kieskring wordt om de 10 jaar door middel van een volkstelling bepaald (Koninklijk Besluit van 22 januari 2003).
Leuvenseweg 13, 1009 Brussel
De Senaat is een deel van de wetgevende macht. Haar taak is dus het maken en stemmen van wetten. Daarnaast heeft de Senaat ook andere bevoegdheden gekregen:
In het totaal zetelen er 71 senatoren in de Belgische Senaat. Toch kan de bevolking ze niet allemaal verkiezen. De samenstelling van deze 71 personen ziet er als volgt uit:
Het volk kan dus rechtstreeks 40 Senatoren kiezen, hiervoor dienen de partijen lijsten in voor 3 kieskringen: Een Vlaamse kieskring, Waalse kieskring en een kieskring voor Brussel-Halle-Vilvoorde. De kiezers van de Vlaamse kieskring vormen samen met de Nederlandstalige kiezers van Brussel-Halle-Vilvoorde (stemmen voor Nederlandstalige partijen) het Nederlandse kiescollege, goed voor 25 van de 40 rechtstreeks gekozen Senatoren. De kiezers van de Waalse kieskring en de Franstalige kiezers van Brussel-Halle-Vilvoorde (stemmen voor Franstalige partijen) vormen het Franse kiescollege, dat goed is voor de 15 andere rechtstreeks verkozen Senatoren.
De 21 gemeenschapssenatoren worden gekozen door de parlementen van de gemeenschappen. Zo kiezen het Vlaams Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap elk 10 gemeenschapssenatoren. Ook het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap kiest 1 gemeenschapssenator.
Dan blijven nog de 10 gecoöpteerde Senatoren over. De Nederlandstalige Senatoren (rechtstreeks verkozen senatoren + gemeenschapssenatoren) duiden 6 senatoren aan. De andere 4 worden door de Franstalige senatoren (rechtstreeks verkozen senatoren + gemeenschapssenatoren) aangeduid. Elke fractie duidt zoveel gecoöpteerde senatoren aan als waarop zij recht heeft volgens het evenredigheidsstelsel.
Voor de volledigheid geven we nog even mee dat de kinderen van de Koning die ouder zijn dan 18 jaar, ook in de Senaat zetelen. Toch stemmen zij niet mee en met hun zitje wordt geen rekening gehouden bij het bepalen van het aanwezigheidsquorum. Om geldig te kunnen stemmen moeten dus 36 van de 71 senatoren aanwezig zijn. Momenteel zetelen Prins Filip, Prinses Astrid en Prins Laurent in de Senaat.
| Partij | Zetels | Symbool | |
|---|---|---|---|
| N-VA | 14 | |
|
| PS | 13 | |
|
| MR | 8 | |
|
| CD&V | 7 | |
|
| Sp.a | 7 | |
|
| Open Vld | 6 | |
|
| Ecolo | 5 | |
|
| Vlaams Belang | 4 | |
|
| cdH | 4 | |
|
| Groen | 2 | |
|
| Onafhankelijke | 1 | ||
| Totaal | 71 | ||
Laatste update: 16 januari 2012
Leuvenseweg 7, 1009 Brussel
Hieronder de belangrijkste taken van Kamer en Senaat:
Zowel de Kamer als de Senaat kiezen een voorzitter. Let wel, deze voorzitters blijven meestemmen over de wetten. Hieronder vind je de twee voorzitters:
| Kamer | Senaat |
|---|---|
 |  |
| André Flahaut (PS) | Sabine de Bethune (CD&V) |
De voorzitters hebben enkele taken:
De werking van Kamer en Senaat verloopt gelijkaardig:
De verkozenen van dezelfde politieke partij noemen we een fractie. Elke fractie wordt geregeld samengeroepen om te bepalen welke koers ze gaan varen.
Zowel de Kamer als Senaat zijn te groot om goed te kunnen debatteren, daarom zijn er commissies in het leven geroepen. Een commissie is een kleine groep mensen van de Kamer of Senaat (van verschillende politieke partijen) en is gespecialiseerd in een bepaald thema. Hier worden de wetsvoorstellen van hun specialisatie besproken.
Als de commissies de wetsvoorstellen besproken hebben en als er gedebatteerd is in de Kamer of Senaat, dan wordt er gestemd. Voor sommige wetten moet er een gewone meerderheid zijn (de helft + 1), voor andere is een 2/3-meerderheid vereist. Voor nog andere wetsvoorstellen moet er zowel een meerderheid zijn aan Franstalige kant als aan Nederlandstalige kant.
Eerst moet er een initiatief zijn. Dit kan de Koning (lees regering, de ministerraad) zijn, dan spreken we van een wetsontwerp. Ook kunnen de parlementsleden een wet indienen, dan spreken we van een wetsvoorstel. De Raad van State geeft altijd juridische informatie over wetsvoorstellen en soms ook over wetsontwerpen.
Daarna wordt een wet besproken in de commissies van Kamer en/of Senaat. Hier kunnen de leden van de commissie of de Koning (lees regering) wijzigingen aanbrengen, amendementen formuleren. In deze commissie wordt dan gestemd. Hierna wordt de wet besproken in het hele parlement (plenaire vergadering). Ook nu kunnen er weer amendementen ingediend worden. Dan kan er gestemd worden door het parlement. Deze werking kan je als burger in principe bijwonen. Als de Senaat bevoegd is, dan kan de tekst ook naar de Senaat gaan. Deze tekst kan dan met wijzigingen terugkomen naar de Kamer waar ze weer gestemd en/of veranderd kan worden (indien wijzigingen, gaat ze weer terug naar de Senaat).
Tot slot moet de Koning de wet bekrachtigen door zijn handtekening te zetten. De Koning mag dit niet alleen doen, een minister moet ook mee ondertekenen. De Koning moet de wet daarna bekend maken (uitvoerende macht) en de wet verschijnt in het Belgisch staatsblad (moniteur belge).
Een grote macht heeft de Koning niet. Hij moet soms wetten handtekenen eer ze officieel zijn. Maar de Koning is een persoon die aan de traditie zijn titel te danken heeft. Zo is bij de onafhankelijkheid (1830) gekozen dat België een monarchie ging worden. Hierop heeft de Senaat aan Leopold gevraagd om Koning te worden. Sindsdien zitten de afstammelingen van Koning Leopold I op de Belgische troon.
Sinds 1993 is Koning Albert II de Koning van ons land. Na zijn dood zal zijn zoon prins Filip, de kroon waarschijnlijk overnemen.
De Koning valt zowel binnen de wetgevende als de uitvoerende macht. Dit zijn zijn taken in de wetgevende macht:
Laatste update: 6 december 2011
28 januari 2012 | Log in | Belgische Politiek - Belgische staatsstructuur | info@bpol.be
