15 juni 2010 - De peilingen zijn waarheid geworden, met een dikke 27% voor de Kamer en met meer dan 30% voor de Senaat, is N-VA de grootse partij van Vlaanderen geworden. Zelfs als je de stemmen voor héél België optelt, is N-VA de grootse partij met 17,40%.
N-VA laat haar oude kartelpartner, CD&V het nakijken, zij behaalt nog slechts 17%. Het is opvallend dat de Vlamingen weer een partij verkiezen die van de staatshervorming haar breekpunt maakt. Ex-premier Yves Leterme (CD&V), beloofde in 2007 hetzelfde... ver is hij niet gekomen. Mede daarom is het bang afwachten wat Bart De Wever (NV-A) zal doen. Gaat hij zijn verkiezingsbelofte nakomen? Of zullen de anderen (lees Waalse partijen) de N-VA-partijpunten onuitvoerbaar maken?
Zoals Bart De Wever het vaak zelf zegt, we leven in 2 democratieën. Vlamingen en Walen brengen elk hun stem uit en aan het einde van de rit wordt alles opgeteld. De grote winnaar van de Vlamingen is zoals gezegd N-VA. Maar onze Waalse buren hebben overtuigend voor de PS gekozen. In 2007 leek deze partij nog te verliezen en werden de Franstalige liberalen (MR) bijna de grootste. De PS sloeg terug en is nu met haar 37% de onbetwiste winnaar van Wallonië.
De voorzitter van de PS, Elio Di Rupo, maakt nu kans om premier van België te worden. In tegenstelling tot de gewoonte, waar de grootste partij meestal de premier kiest, zou het nu goed kunnen dat de N-VA een premier van een andere partij aanvaardt. Op die manier zou een staatshervorming makkelijker kunnen worden, een Waalse premier zal beter zijn best doen zijn regering te laten slagen.
Naast winnaars zijn er ook heel wat verliezers. Door de monsterscore van N-VA verloor zowat elke partij. Enkel Groen! kont een extra zetel in de wacht slepen. Alle andere Vlaamse partijen verloren. Opvallend is het grote verlies van Vlaams Belang, met deze verkiezingen lijkt ze wel definitief van het toneel verdwenen.
Voorzitters Didier Reynders (MR) en Jean-Marie Dedecker (LDD) hebben door de slechte uitslag van hun partijen reeds gezegd dat ze hun voorzitterschap ter beschikken stellen. Hiermee lijkt het einde van LDD dichter dan ooit. Ook binnen de Open VLD zullen deze verkiezingen nog een staartje krijgen. Alexander De Croo neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn nederlaag, toch hoor je hier en daar kritische stemmen tegen zijn persoon binnen de partij.
Dat we voor een hele tijd vertrokken zijn voor zware onderhandelingen, zal waarschijnlijk niemand betwisten, maar wat zal de toekomst brengen? Als we de campagne mogen geloven, willen quasi alle Vlaamse partijen een confederatie installeren. De macht ligt dan bij de deelstaten en niet meer bij een centraal gezag. Dit past in de strategie van N-VA om België te laten verdampen. Zij zijn niet voor de onmiddellijke splitsing, maar beetje bij beetje kleden ze ons land uit, tot het niet meer bestaat. Bevoegdheden gaan beetje bij beetje naar Europa, naar Vlaanderen en op een dag heeft België niets meer om het lijf en zal het ophouden te bestaan, aldus de N-VA.
Ook aan Franstalige kant begint de wil tot een hervorming te ontstaan. Toch zal het veel onderhandelingen vragen om de staat te hervormen met een partij die eigenlijk het einde van België wenst.
Helaas kunnen we niet in de toekomst kijken en alles lijkt onzeker binnen de Belgische politiek. Toch durft Bpol al eens een gokje te wagen op de nieuwe coalitie: N-VA, Sp.a, CD&V aan Vlaamse kant en PS, cdH en Ecolo aan Waalse kant. Deze coalitie zou 100 van de 150 zetels in de Kamer hebben, net genoeg voor een 2/3de meerderheid. Toch zou het kunnen dat men ook de Vlaamse groenen meeneemt om over een ruimere meerderheid te beschikken.
Bpol
Reageer op dit artikel.
5 september 2010 | Log in | Belgische Politiek - Belgische staatsstructuur | info@bpol.be
